Tag Archives: korte verhalen

Uitgelezen verwondering

Soms raak ik verward door wat ik lees en word ik er blij van – daar kom ik zo op terug – maar niet altijd, bij lange na niet. Helaas komt het vaak voor dat een tekst mij verwart zonder dat ik enige vreugde ervaar. Neem een tekst waarin woorden zo onsamenhangend aaneengeregen zijn dat je na vier keer lezen nog in het doolhof der letteren – of juist de ongeletterde? – rondzwerft. Of artikelen waar de optische ordentelijke volgorde waarin de lid-, voeg- en werkwoorden de vaktermen verbinden een briljante opzet vermoeden, maar waar met zoveel enthousiasme met vakinhoudelijke kennis wordt gesmeten dat slechts gelijk geschoolden inhoud uit de zinnen ontleden; het zijn teksten doe verwarren zonder vreugde te schenken. De verwarring waar ik het over heb moet niet verward worden met de reactie op orakelen of andere uitlaten van in drijfzand gegoten meningen bedoelt om eigenwaarde te vergroten of die van anderen te ondermijnen: het zijn de woorden van de intrigant die vervagen in de zoutloze mist van ongenuanceerdheid.

De vreugdevolle verwarring ontstaat als woorden een beeld in mijn hoofd doen omvallen om het zicht op een sculptuur vrij te maken, als zinnen gedachten op een nieuw spoor laten springen zonder de wissel om te gooien. Het zijn de verhalen waar je zo ingezogen wordt dat het is of je zelf de structuur van de aardbei op je tong voelt terwijl je tanden door de vrucht snijden met de fris-zoete beloning waarmee je mond zich vult. Het zijn ook de verhalen waar een gruwelijke (mis)daad met zulke ontluisterende inlevingsvermogen wordt verteld dat je in de fictie van de schrijver zoekt naar autobiografische aanknopingspunten.

Teksten die verwondering in mijn hoofd veroorzaken: Das Magazine no. 6 zomer 2013 staat er vol mee; heerlijk.