Tag Archives: fundament verhaal

Lauw enthousiast

Het lijkt een vreemde bokkensprong, van ‘kinky uitspattingen’ naar een revalidatiecentrum, maar een verhaal moet eerst een fundament krijgen waarop verder gebouwd kan worden. Bovendien, hoe vaak is de de werkelijkheid heftiger dan de fictie van een schrijver?  

‘Goedemorgen,’ begroette dokter Heleen Spierout, revalidatiearts en teamhoofd van de afdeling Neurorevalidatie van het Utrechts Medisch Centrum haar collega’s vrolijk en energiek. De reactie was zoals op de meeste werklocaties om zeven uur in de ochtend: lauw enthousiast, en dit was maandagochtend. Veel mensen die haar kenden verbaasden zich niet over Heleens power op het vroege tijdstip: iedereen die elke dag tien kilometer tussen werk en huis op de fiets aflegde nadat ze een half uur in het nabijgelegen zwembad baantjes had getrokken zou een sterke conditie opbouwen. Dat klopte, alleen het fietsen en sporten deed ze om het overtollige deel van haar energie kwijt te raken voordat ze op het werk aankwam. Niemand had iets aan een behandelend arts of teamleider die door het gebouw stuiterde. Zoals zo vaak werkte “te” averechts: zij kon zich slecht focussen, de patiënten vonden dat er niet naar hun geluisterd werd – belangrijk voor het een herstelproces, zeker in de revalidatie, en daarmee een terechte klacht – en, zoals ze in haar studietijd had ervaren, werkte het geruchten over gebruik van opwekkende middelen in de hand omdat er toch een waarheid moest schuilen in de volksadagia: “wie appelen vaart, die appelen eet” en “waar rook is, is vuur”. Dat Heleen voorafgaand aan het wekelijks teamoverleg de statusrapporten van het weekend al had doorgenomen verraste geen van haar collega’s meer. ‘Uit de gesprekken in de kantine begreep ik al dat iedereen een goed weekend heeft gehad, de niet te missen randen onder de ogen van onze Lisette verraden zelfs een “heftig weekend”.