Over( )schrijven

Kriegelig verwerk ik de reacties van mijn editor. Het zijn niet de correcties op spelling en interpuncties die mij raken, het zijn de commentaren op de inhoud die als een regenbui op mijn humeur neervalt: “te bonkig”. “je verliest de lezer!”, “wat voelt hij hier?” Ze weet toch dat ik wil schrijven, niet overschrijven!

Woorden herschikt, alinea’s herschreven, zinnen die vloeien. In mijn hoofd breekt de zon door wanneer ik de tekst herlees en ervaar hoe het aan kracht gewonnen heeft. Uit een laatste wolk in mijn hoofd valt een koele druppel; ze heeft niet altijd gelijk. Er is altijd een “ik” die ook gelijk wil hebben.

De ontknoping van het boek vormt zich in mijn hoofd. Twee scenario’s vechten om het sterkste einde. Twijfel spreekt een woordje mee. De gestelde deadline vraagt om een besluit. Het sluitstuk moet raken om het verhaal te laten doorklinken: een einde dat wordt afgehamerd en nadreunt! Ben ik er klaar voor om het verhaal te laten eindigen?

Be Sociable, Share!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *