Category Archives: Schrijverijen

Lezen om te kunnen schrijven?

Waar gaat het werkelijk om bij het schrijven van een goed boek? Ik kan vertellen wat ik wil bereiken: dat is dat mijn verhaal je ‘pakt’. Jou, de lezer, meesleurt van de eerste tot de laatste bladzijde. Dat je naast de hoofdrolspelers door het verhaal heen loopt en de locaties voor je ziet. Dat je aanvoelt, liever nog voelt, wat zij voelen. Ik geef het toe: ambitie genoeg.

Er zijn veel boeken van ervaren schrijvers en/of redacteuren en/of hoogleraar taalwetenschappen over het hoe van het schrijven. Boeken die een “aankomende” schrijver, zoals ik, (kunnen) helpen niet in de valkuilen te springen. Boeken die als naslagwerk over regels van taal en stijl dienen. Kennis van de theorie van leestekens, leesbaarheidsverminderaars, spanningsboog, pleonasme, tautologie en het risico de lezer te verliezen wanneer je teveel moeilijke woorden gebruikt. Ik heb een aantal van die boeken en het helpt mij bij het schrijven. Zover de theorie.

Waar ik mee worstel is of de dialogen te begrijpen zijn? Is het geen onbegrijpelijke bladvulling, ook wel wartaal genoemd, en niet te verwarren met de Nederlandse rapper en tv-presentator? Zijn de karakters geloofwaardig en krijg je ook sympathie voor de ‘schurk’? Al vind ik dat mijn ‘schurk’ op zijn best begrip mag verwachten. Staan de gebeurtenissen in ‘de juiste tijd’ en gebruik ik de tijd consequent?

Een van de adviezen die ik steeds teruglees is: “Lees.” Mijn vragen zijn dan: wat, wie en waarom?

Debuteren als schrijver? Tandpasta!

Ik zit midden in het proces van het schrijven van mijn boek “Hamer”. Hoe verder ik kom, hoe sterker ik de associatie met het starten van een nieuw bedrijf heb. Als ik een nieuwe tandpasta had bedacht – dat heb ik niet – zou ik aan veel dezelfde zaken tijd moeten besteden. Bij de tandpasta (het boek) kan ik proberen een producent (uitgever) te vinden die mijn product (boek) op de markt wil zetten en mij daarvoor een vergoeding betaalt. De concurrentie in nieuwe producten voor mondhygiëne (nieuwe titels in romans/thrillers) is moordend. Daarom is het erg lastig een producent (uitgever) te vinden die bereid is te investeren in de tandpasta (het boek).

Een mogelijkheid is het product onder eigen merk in de markt te zetten. Lessen uit de consumentenmarketing als de “4 P’s” (Product, Prijs, Plaats en Promotie), afstemmen op doelgroep en verdringingsmarkt komen daarbij weer boven. Een pakkende naam als het nieuwe merk, het product de tandpasta (het boek).

Een succesvolle introductie is meer dan een product voor een redelijke prijs: het moet “aaibaar” zijn, een hebbeding, er moet over gepraat worden. Over een rookbruine tube tandpasta (een roman met een foto van Balkenende op de cover) wordt misschien wel gepraat, maar of het een verkoopsucces wordt? De doelgroep moet duidelijk zijn: kindertandpasta of natuurlijke ingrediënten (studieboek of thriller)? De financiering moet op orde zijn. Het aloude gezegde dat de kosten voor de baten uit gaan is ook hier van toepassing. De promotie moet bij de doelgroep passen en deze bereiken. Een lovend artikel over een nieuwe tandpasta (prachtig kinderboek) in het Financieel Dagblad wordt misschien met belangstelling gelezen maar of daarmee nieuwe afnemers gevonden worden?

Wat voor elk debuut geldt, is geloof in het product en kwaliteit. Om van de eerste ruwe versie een goed product te maken is tijd nodig. Een tandpasta die geweldig smaakt en poetst, maar in de mond aanvoelt als zand is geen slecht product: het is nog niet uit ontwikkeld.

Zo is het ook met mijn boek: het is nog een beetje ruw. Het moet gepolijst worden.

Over( )schrijven

Kriegelig verwerk ik de reacties van mijn editor. Het zijn niet de correcties op spelling en interpuncties die mij raken, het zijn de commentaren op de inhoud die als een regenbui op mijn humeur neervalt: “te bonkig”. “je verliest de lezer!”, “wat voelt hij hier?” Ze weet toch dat ik wil schrijven, niet overschrijven!

Woorden herschikt, alinea’s herschreven, zinnen die vloeien. In mijn hoofd breekt de zon door wanneer ik de tekst herlees en ervaar hoe het aan kracht gewonnen heeft. Uit een laatste wolk in mijn hoofd valt een koele druppel; ze heeft niet altijd gelijk. Er is altijd een “ik” die ook gelijk wil hebben.

De ontknoping van het boek vormt zich in mijn hoofd. Twee scenario’s vechten om het sterkste einde. Twijfel spreekt een woordje mee. De gestelde deadline vraagt om een besluit. Het sluitstuk moet raken om het verhaal te laten doorklinken: een einde dat wordt afgehamerd en nadreunt! Ben ik er klaar voor om het verhaal te laten eindigen?

Een kort verhaal…

Een vertelling met een kop en een staart in een maximum aantal woorden?
Waarvoor een begin en eind of grens?
Een (niet) alledaagse beleving beeldend in woorden verhaald ?
Wat is er mis met het alledaagse of fictie?
Een met drift uitgeschreven oratie over vermeend (on)recht?
Waarom geen gepassioneerd stuk over hobby of (kunst)(werk)?
Een essay vanuit verleden naar heden afgebakend door stijlregels?
Waarvoor kiezen voor ketens wanneer de taal alle vrijheid biedt?

Twee dingen zijn het niet: gedicht of boek!

1 2 3